Οι τελευταίες ημέρες της ζωής του Μεγάλου Αλεξάνδρου



Ο Αλέξανδρος μετά το ταξίδι του στην Αίγυπτο επέστρεψε στη Βαβυλώνα τον Μάιο του 423 π.Χ., διασχίζοντας τα ελώδη νερά του ποταμού Ευφράτη. Μετά από λίγες εβδομάδες αρρώστησε, ανεβάζοντας υψηλό πυρετό. Το αποτέλεσμα ήταν πως μετά από δέκα ημέρες νοσηλείας, ο Μέγας βασιλιάς και στρατηγός των Μακεδόνων άφησε την τελευταία του πνοή στη Βαβυλώνα.

Οι ημέρες νοσηλείας με υψηλό πυρετό

Η ασθένεια που υπήρξε μοιραία για τον Αλέξανδρο εκδηλώθηκε το βράδυ της 18ης του μηνός Δασίου -13 Ιουνίου- μετά από μια γιορτή προς τιμή του Ηρακλή. Ο Αλέξανδρος εκείνο το βράδυ ανέβασε υψηλό πυρετό και καθώς διψούσε πάρα πολύ, ήπιε κρασί, πράγμα που θεωρήθηκε από ορισμένους ως υπαίτιο για τη φρενίτιδα που εκδηλώθηκε στη συνέχεια. Η κατάσταση της υγείας του ήταν τέτοια που από τον υψηλό πυρετό, αποκοιμήθηκε χωρίς να το καταλάβει μέσα στο λουτρό.

Την επόμενη ημέρα, αφού λούστηκε, γύρισε στο θάλαμο και πέρασε όλες τις ώρες παίζοντας κύβους με τον Μήδιο το Θεσσαλό. Στη συνεχεία, αργά το βράδυ, αφού λούστηκε πάλι και πρόσφερε θυσία στους θεούς, έφαγε, αλλά σε όλη τη διάρκεια της νύχτας είχε υψηλό πυρετό.

Στις 20 του μήνα Δασίου, λούστηκε πάλι και πρόσφερε την καθιερωμένη θυσία και, ξαπλωμένος στο λουτρό, αφιέρωσε το χρόνο του στο Νέαρχο και τους ανθρώπους του, ακούγοντας με μεγάλη προσοχή τα σχετικά με το ταξίδι και τη μεγάλη θάλασσα. Στις 21 του μήνα, αφού έκανε τα ίδια, καιγόταν ακόμη περισσότερο στον πυρετό. Σε όλη τη διάρκεια εκείνης της νύχτας ήταν πολύ άσχημα και την επόμενη ημέρα είχε πολύ υψηλό πυρετό.

Επειδή η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί αρκετά, μεταφέρθηκε μέσα στο παλάτι, και ήταν συνεχώς ξαπλωμένος κοντά στη μεγάλη κολυμβήθρα. Παρά το γεγονός πως δυσκολευόταν να μιλήσει, δεχόταν τους διοικητές του και συζητούσε με τους αρχηγούς για τις κενές θέσεις στη διοίκηση του στρατού.

Στις 24 του μήνα, αν και ψηνόταν στον πυρετό, σηκώθηκε πάλι και πρόσφερε θυσία. Διέταξε τους ανώτατους αξιωματικούς να βρίσκονται στην αυλή, ενώ οι ταξίαρχοι και οι πεντακοσίαρχοι να διανυκτερεύσουν έξω.

Στις 25 του μήνα μεταφέρθηκε στο απέναντι παλάτι και κοιμήθηκε για λίγο. Ο πυρετός όμως δεν υποχώρησε. Όταν τον επισκέφτηκαν οι αρχηγοί, δεν μιλούσε πια καθόλου. Η ίδια κατάσταση επικρατούσε και στις 26 του μήνα.

Οι Μακεδόνες τότε, βλέποντας τον βασιλιά τους σ’ αυτή την κατάσταση, νόμισαν ότι είχε πεθάνει. Μαζεύτηκαν, λοιπόν, έξω από τις πύλες και διαμαρτύρονταν και απειλούσαν τους εταίρους, ώσπου τις παραβίασαν. Όταν πια οι πύλες άνοιξαν, πέρασαν από το κρεβάτι του ένας ένας όλοι μόνο με τους χιτώνες. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας άνθρωποι του Πύθωνα και του Σέλευκου στάλθηκαν στο Σεραπείο και ρωτούσαν αν έπρεπε να φέρουν εκεί τον Αλέξανδρο. Ο θεός όμως απάντησε να τον αφήσουν εκεί που ήταν. Στις 28 του Δασίου προς το βράδυ ο Αλέξανδρος τελικά πέθανε.

Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης παραδίδει τη μαρτυρία πως όταν ο Αλέξανδρος κατάλαβε πως έφτασε το τέλος του, έβγαλε το δαχτυλίδι του και το έδωσε στον Περδίκκα. Οι σύντροφοί του τότε τον ρώτησαν σε ποιον άφηνε το βασίλειό του και εκείνος φέρεται να απάντησε: «Στον πιο ισχυρό». Αυτά ήταν και τα τελευταία λόγια του Αλέξανδρου.

Αιτία θανάτου

Βάσει των συμπτωμάτων της ασθένειας του Αλέξανδρου, προτάθηκε ήδη από το 1872 από το Γάλλο γιατρό Emile Littre ως αιτία θανάτου η ελονοσία. Η ελονοσία ήταν ήδη γνωστή στον αρχαίο κόσμο και κυρίως στην Ανατολή από τον 6ο αιώνα π.Χ. Πιθανότατα, λόγω της παραμονής του στα ελώδη νερά του Ευφράτη να προσεβλήθη από ελονοσία.

Η υπόθεση πως ενδεχομένως να είχε δηλητηριαστεί δεν είχε προταθεί από κανέναν τη στιγμή του θανάτου του Αλέξανδρου. Η υπόθεση της δηλητηρίασης κυκλοφόρησε έξι χρόνια μετά το θάνατό του, σε διάφορες εκδοχές. Λέγεται μάλιστα ότι η Ολυμπιάδα κατόπιν καταγγελίας αφάνισε πολλούς, ξέθαψε και πέταξε τα οστά του νεκρού Ιόλα, γιατί αυτός τάχα τού έριξε το δηλητήριο.

Άλλοι όμως ισχυρίζονταν ότι σύμβουλος του Αντίπατρου γι’ αυτή την ενέργεια είχε γίνει ο Αριστοτέλης και ότι γενικά μέσω εκείνου στάλθηκε το δηλητήριο. Έλεγαν ακόμη ότι το ανέφερε κάποιος Αγνόθεμις, που δήθεν το άκουσε από τον Αντίγονο τον βασιλιά. Το δηλητήριο ήταν νερό πολύ κρύο, παγωμένο από κάποιο βράχο που βρισκόταν στη Νώνακρη, που το μάζευαν σαν λεπτή δροσιά και το απέθεταν σε οπλή γαϊδάρου, γιατί κανένα άλλο αγγείο δεν το άντεχε, αλλά τρυπούσε από την ψυχρότητα και την οξύτητά του.



Μετά το θάνατο

Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου ξέσπασε πολιτική ταραχή για τη διαδοχή του, με αποτέλεσμα να μην δοθεί η απαιτούμενη μέριμνα για την ταφή του βασιλιά. Έτσι, το σώμα του παρέμεινε για καιρό άταφο και ενώ ήταν καλοκαίρι με υψηλή θερμοκρασία στη Βαβυλώνα, το σώμα του δεν παρουσίασε για μέρες κανένα σημείο σήψης, ούτε καν σημάδι αποχρωματισμού.

Αυτό, ίσως θα μπορούσε να εξηγηθεί με την υπόθεση πως ο Αλέξανδρος τελικά δεν πέθανε την ημέρα που θεωρήθηκε ως ημέρα θανάτου του, αλλά μετά από αρκετές ημέρες. Πιθανότατα να είχε πέσει σε κώμα τη στιγμή που θεωρήθηκε νεκρός και ίσως να παρέμεινε σ’ αυτή την κατάσταση για τέσσερις ή πέντε ημέρες.

Πηγές:

greek-language.gr

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ΜΑΡΑΚΟΣ: «Οι απεικονίσεις του Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο: 4ος αιώνας π.Χ.-4ος αιώνας μ.Χ.»

Φωτογραφία 

 








Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο