Οι ιδρυτές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ιδρύθηκε το 1841 και είναι η παλαιότερη σε λειτουργία τράπεζα της Ελλάδος. Συγκεκριμένα, την 30η Μαρτίου 1841 δημοσιεύθηκε ο νόμος «Περί συστάσεως Εθνικής Τραπέζης» (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αριθ. 6 της 30 Μαρτίου 1841, σ.59) και σύμφωνα με τον οποίο η Εθνική Τράπεζα θα λειτουργούσε, με έδρα την Αθήνα, ως ιδιωτικό πιστωτικό ίδρυμα και με την νομική μορφή της ανώνυμης εταιρείας. Το μετοχικό κεφάλαιο της Εθνικής Τράπεζας ανέρχονταν αρχικά στο ποσό των 5.000.000 δραχμών, μοιρασμένο σε 5.000 μετοχές αξίας 1.000 δραχμών η καθεμιά.

Επιπλέον, διέθετε το προνόμιο της έκδοσης τραπεζικών γραμματίων και τη δυνατότητα της σύστασης καταστημάτων στη χώρα, ενώ κύριες εργασίες της καθορίστηκαν τα δάνεια με υποθήκη και ενέχυρο οι προεξοφλήσεις εμπορικών γραμματίων.

Οι μέτοχοι

Από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας το 1841, ήταν το ελληνικό κράτος με 1.000 μετοχές. Το ιδρυτικό κεφάλαιο της νέα Τράπεζας δημιουργήθηκε από τα χρήματα που εισπράχθηκαν από την πώληση των μετοχών της στους: Ελληνικό κράτος 1.000 μετοχές (20%), Νικόλαο Ζωσιμά (κληροδότημα) 500 μετοχές (10%), Ιωάννη – Γαβριήλ Εϋνάρδο (Jean-Gabriel Eynard) 300 μετοχές (6%), βασιλιά Λουδοβίκο Α΄ της Βαυαρίας 200 μετοχές (4%), Κωνσταντίνο Βράνη 150 μετοχές (3%), Θεόδωρο Ράλλη 100 μετοχές (2%), ενώ το πλειοψηφικό πακέτο αποκτήθηκε από την οικογένεια Ρότσιλντ με 2.750 μετοχές (55%). Επίσης, στο μετοχολόγιο της Εθνικής Τραπέζης εμφανίζονται και μερικοί άλλοι όπως οι Ιούλιος Έσσλιν, Γεώργιος Σταύρος και Μιχαήλ Τοσίτσας με πολύ μικρό αριθμό μετοχών.

Ο πρώτος διευθυντής της τράπεζας

Τον Νοέμβριο του 1841 η προκαταρκτική συνέλευση εξέλεξε παμψηφεί τον Ηπειρώτη Γεώργιο Σταύρο ως τον πρώτο Διευθυντή της Τράπεζας και τον Κωνσταντίνο Βράνη ως υποδιευθυντή. Λίγο χρόνια αργότερα, το έτος 1849 μετά από πρόταση της κυβέρνησης η Γενική Συνέλευση των Μετόχων της τράπεζας απένειμε στον Γεώργιο Σταύρο τον τίτλο του ισόβιου διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας.

Βέβαια, ο Γεώργιος Σταύρος συμμετείχε ήδη από την εποχή του Καποδίστρια στη σύσταση ενός κρατικού τραπεζικού οργανισμού. Το 1828 είχε ιδρυθεί από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια η «Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα», προσπαθώντας να εγκαταστήσει έναν κρατικό τραπεζικό οργανισμό στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Ουσιαστικά, η «Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα» λειτούργησε ως κρατικό ταμείο υπό την εποπτεία της τριμελούς επί της Οικονομίας Επιτροπής, στην οποία συμμετείχε και ο Γεώργιος Σταύρος.



Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος

Ο Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος ήταν Γαλλοελβετός τραπεζίτης, φιλέλληνας, τιμημένος με τον τίτλο του ευεργέτη του ελληνικού έθνους και πρωτοπόρος φωτογράφος. Λίγα χρόνια πριν την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης γνώρισε τον Ιωάννη Καποδίστρια, μέσω του οποίου γνώρισε τον Ελληνισμό και βοήθησε πολύ στα επαναστατικά χρόνια. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, ο Εϋνάρδος συγκέντρωσε χρήματα για την αγορά πολεμοφοδίων και μέσω των υψηλών γνωριμιών του προσπαθούσε να επηρεάσει σημαντικές προσωπικότητες της Ευρώπης για το δίκαιο των ελληνικών θέσεων.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας λειτούργησε ως άτυπος οικονομικός σύμβουλος του Ιωάννη Καποδίστρια. Τον έπεισε να δώσει έμφαση στην ανάπτυξη της υπαίθρου, με την παροχή δωρεάν κεφαλαίων, αλλά και καλλιεργητικών δανείων στους αγρότες.

Επειδή οι τοκογλύφοι, που συγκέντρωναν τα χρηματικά κεφάλαια, δάνειζαν με τόκο ως και 50%, ήταν αναγκαία η ίδρυση ενός τραπεζικού οργανισμού. Έτσι το 1828 με κεφάλαια του Εϋνάρδου, τα οποία διαχειριζόταν ο έμπιστος συνεργάτης του, Γεώργιος Σταύρος, ιδρύθηκε η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα, που λειτούργησε μόλις 6 χρόνια.

Αργότερα, ο Εϋνάρδος υπήρξε από τους εμπνευστές της δημιουργίας της Εθνικής Τράπεζας και ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρός της. Οι υπηρεσίες του προς τη χώρα μας συνεχίστηκαν το 1847, όταν αντιμετώπισε με σθένος τις υπερβολικές απαιτήσεις των Άγγλων τραπεζιτών για το δάνειο του 1832 προς την Ελλάδα. Πλήρωσε ο ίδιος μισό εκατομμύριο χρυσά φράγκα για να τους ικανοποιήσει.

Ο Εϋνάρδος πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 1863 στη Γενεύη. Προς τιμήν του, η Εθνική Τράπεζα έχει ονομάσει «Μέγαρο Εϋνάρδου» το κτίριο που στεγάζει το Μορφωτικό της Ίδρυμα (ΜΙΕΤ), στη συμβολή των οδών Αγίου Κωνσταντίνου και Μενάνδρου, στο κέντρο της Αθήνας. Το όνομά του έχει επίσης δοθεί σε δρόμο του Δήμου Αθηναίων.

Ο Νικόλαος Ζωσιμάς

Ο Νικόλαος Ζωσιμάς ήταν έμπορος από τα Ιωάννινα που απέκτησε μεγάλη περιουσία από την εμπορική του σταδιοδρομία. Αρχικά μετέβη στο Λιβόρνο της Ιταλίας αλλά μετά τον πρόωρο θάνατο του αδερφού του Ιωάννη το 1771, που είχε εγκατασταθεί στην Νίζνα της Ρωσίας, εγκατέλειψε την Ιταλία πήγε στην Ρωσία.

Ο Νικόλαος Ζωσιμάς συνέταξε τη διαθήκη του την 18η Μαρτίου 1841 και απεβίωσε τον Φεβρουάριο 1842. Στο Άρθρο Δ΄ της διαθήκης ορίζεται: «αν κάποτε ήθελε συσταθεί στο Βασίλειο της Ελλάδος θησαυροφυλάκιο βάσιμο και τακτικό, όπως στην Ορθόδοξη Αυτοκρατορία της Ρωσίας, τότε παρακαλώ τους κυρίους Επιτρόπους μου, όλα αυτά τα χρηματικά μου κεφάλαια να τα μεταφέρουν στο Ελληνικό Κράτος, καταθέτοντας τα αιώνια και αναφαίρετα στο όνομα των καταστημάτων τα οποία περιλαμβάνονται σ’ αυτή τη διαθήκη».

Στο περιουσιολόγιο των Αγαθοεργών Καταστημάτων Ιωαννίνων η καταχώρηση των 500 μετοχών της Εθνικής Τραπέζης έγινε την 27η Ιουλίου 1843, ενώ την 1η Ιουλίου 1853 εμφανίζεται νέα εγγραφή από την οποία αποδεικνύεται ότι το Κληροδότησα Νικολάου Ζωσιμά αγόρασε ακόμη 94 μετοχές, αυξάνοντας έτσι το ποσοστό συμμετοχής του σε 11,88%.

Οικογένεια Ρότσιλντ

Οι Ρότσιλντ συμμετείχαν στο κονσόρτσιουμ που χορήγησε τα δύο δάνεια στην επαναστατημένη Ελλάδα το 1824, ενώ ήταν και από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας το 1841. Η οικογένεια Ρότσιλντ ήταν διακεκριμένη οικογένεια Γερμανοεβραίων τραπεζιτών, με σημαντική επιρροή στην οικονομικοπολιτική ιστορία της Ευρώπης.

Γενάρχης της δυναστείας θεωρείται ο Μάγερ Άνσελμ Μπάουερ (1743-1812), ο οποίος έλαβε το επίθετο Ρότσιλντ (στα γερμανικά «κόκκινη ασπίδα») από το σήμα της επιχείρησης του πατέρα του, που διατηρούσε ενεχειροδανειστήριο στη Φραγκφούρτη, όπου και γεννήθηκε. Ο Μάγερ εκμεταλλεύτηκε τη θέση του ως οικονομικός σύμβουλος του εκλέκτορα της Έσης και έστησε την πρώτη του επενδυτική τράπεζα στη γενέτειρά του.

Πολύ γρήγορα επεκτάθηκε και ίδρυσε υποκαταστήματα στα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης, με επικεφαλής τους πέντε γιους του: Άμσελ Μάγιερ Ρότσιλντ (1773-1855) στη Φραγκφούρτη, Σάλομον Μάγιερ Ρότσιλντ (1774-1855) στη Βιέννη, Νάθαν Μάγιερ Ρότσιλντ (1777-1836) στο Λονδίνο, Κάλμαν Μάγιερ Ρότσιλντ (1788-1855) στη Νάπολη, Τζέιμς Μάγιερ Ρότσιλντ (1792-1868) στο Παρίσι. Βασικός κανόνας του πατρός Ρότσιλντ, την οποία μετέδωσε στα παιδιά του, ήταν ότι οι επιχειρήσεις δεν θα έπρεπε να ξεφύγουν από τα χέρια της οικογένειας, που θα τους επέτρεπε να κρατήσουν σε πέπλο μυστικότητας το μέγεθος του πλούτου τους και τα επιχειρηματικά τους επιτεύγματα.

Πηγές:

© SanSimera.gr

© SanSimera.gr

zsgiannina.gr
ha.nbg.gr

Φωτογραφία 

 








Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο