Τα νέα ήθη που επικράτησαν στην Κωνσταντινούπολη μετά τη Λατινοκρατία

Η Λατινοκρατία στην Κωνσταντινούπολη έληξε τον Ιούλιο του 1261, όταν ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ανακατέλαβε την Βασιλεύουσα και ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας. Μέσα στα 57 χρόνια της Λατινοκρατίας στην Κωνσταντινούπολη συνέβησαν αρκετές κοινωνικές αλλαγές και παρατηρήθηκε ακόμη και χαλάρωση των ηθών.

Η θέση της γυναίκας

Ήδη από τα πρώτα χρόνια της Δυναστείας των Παλαιολόγων οι γυναίκες εμφανίστηκαν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και βγήκαν έξω από το σπίτι. Οι γυναίκες, λοιπόν, έκαναν την εμφάνισή τους στην αγορά για να πωλούν την πραμάτεια τους και να ορίζουν τα οικονομικά τους. Εκτός όμως από τις γυναίκες εμπόρους εμφανίστηκαν ακόμη και οι καπηλίδες, οι οποίες ήταν περιώνυμες για τις σχέσεις τους με τον υπόκοσμο της Κωνσταντινούπολης. Βέβαια, μέρος της αστικής πραγματικότητας εκείνης της περιόδου ήταν άλλωστε και η πορνεία.



Οι παρεκκλίνουσες ερωτικές συμπεριφορές της περιόδου

Προς τα τέλη του 13ου αιώνα και στις αρχές του 14ου αιώνα παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση σε παρεκκλίνουσες ερωτικές συμπεριφορές, όπως η μοιχεία, η πορνεία, οι προγαμιαίες σχέσεις μνηστευμένων, οι αιμομιξίες, η ανδρική ομοφυλοφιλία, η συνύπαρξη αντρών και γυναικών σε μικτά λουτρά, αλλά ακόμη και βιασμοί.

Οι συνηθισμένοι χώροι για την εκπόρνευση των γυναικών ήταν τα μέρη που εμφάνιζαν ιδιαίτερη κίνηση, όπως περιοχές κοντά στις χερσαίες πύλες, κατά μήκος του Κεράτιου Κόλπου, αλλά και περιοχές με βιοτεχνική και οικονομική δραστηριότητα. Εκτός όμως από τους απλούς πολίτες, συχνά έρχονταν στο φως περιπτώσεις μελών της αυτοκρατορικής αυλής αλλά και του κλήρου να εμπλέκονται σε πράξεις μοιχείας.

Ξένοι περιηγητές που βρέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη τον 14ο αιώνα περιέγραψαν τους Βυζαντινούς ως ακόλαστους που επιδίδονταν σε κάθε αμαρτωλή πράξη, αλλά και ως γυναικωτούς.

Ασφαλώς, ακολασίες όπως η μοιχεία και η ομοφυλοφιλία δεν είχαν την ανοχή της κοινωνίας, γι’ αυτό επιδίδονταν σ’ αυτές τις σαρκικές απολαύσεις μόνο κατά τις βραδινές ώρες σε σκοτεινά μέρη, όπως σε σκοτεινές στοές κοντά στον Ιππόδρομο και σε προκτίσματα ναών.

Μάλιστα, παραδίδεται η μαρτυρία πως στην είσοδο της Παναγίας των Βλαχερνών υπήρχαν ορισμένες σκοτεινές στοές όπου κάποιοι επιδίδονταν στο σοδομισμό. Λέγεται ακόμη ότι οι ακολασίες έλαβαν τέλος όταν ένα βράδυ χτύπησε το ναό ένας κεραυνός και προκλήθηκε μεγάλη πυρκαγιά.

Οι αιτίες που οδήγησαν τους Βυζαντινούς σε ηθική κατάπτωση

Ο Πατριάρχης Αθανάσιος που ήταν ενήμερος για όλα όσα λάμβαναν χώρα στη Βασιλεύουσα, απέδωσε την ηθική κατάπτωση των Βυζαντινών εκείνης της περιόδου εν μέρει στην προέλαση των Τούρκων στη Μικρά Ασία.

Συγκεκριμένα, την πρώτη δεκαετία του 14ου αιώνα λόγω της επικράτησης των Τούρκων στη Μικρά Ασία ακολούθησε ένα μεγάλο προσφυγικό κύμα από τη Μικρά Ασία και τη Θράκη προς την Κωνσταντινούπολη. Μάλιστα, οι χώροι που στεγάστηκαν πρόχειρα οι πρόσφυγες στην Κωνσταντινούπολη έγιναν εστία πορνείας και άλλων ανόσιων πράξεων.

Ασφαλώς, η αύξηση του πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης με τους κατατρεγμένους πρόσφυγες σε συνάφεια με την φτώχεια και την έλλειψη βασικών αναγκών οδήγησε πολλές γυναίκες στην πορνεία, προκειμένου να βιοποριστούν. Στην περίοδο κιόλας της Λατινοκρατίας, που οι Δυτικοί συγκέντρωσαν όλο τον πλούτο της Κωνσταντινούπολης, οι Βυζαντινές αναγκάστηκαν να εκδίδονται στους Λατίνους μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν λίγο σιτάρι.

Πηγή:  Κωνσταντινούπολη: η πόλη και η κοινωνία της στα χρόνια των πρώτων Παλαιολόγων (1261-1328)

Φωτογραφία 



Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο