Η ταυτότητα των οστών που βρέθηκαν στον Καιάδα

Στην αρχαία Σπάρτη επικρατούσε ο σκληρός θεσμός της εγκατάλειψης των καχεκτικών ή ασθενικών μωρών στην τοποθεσία «Αποθέτες», που έχει ταυτιστεί με τον Καιάδα. Αναφέρεται, λοιπόν, από τον Πλούταρχο «στον Βίο του Λυκούργου» πως οι Σπαρτιάτες οδηγούσαν τα βρέφη τα οποία είχαν βαριές δυσμορφίες σε μια επιτροπή γερόντων και εάν αυτοί έκριναν πως το παιδί δεν θα γινόταν χρήσιμος πολίτης, το οδηγούσαν στους Αποθέτες, ένα βάραθρο στον Ταΰγετο, ώστε να πεθάνει. Έτσι ταυτίστηκε ο Καιάδας με αυτό το βάραθρο, όμως τελικά οι αρχαιολογικές ανασκαφές διέψευσαν αυτόν το μύθο.

Το σπήλαιο Καιάδας

Το σπήλαιο Καιάδας βρίσκεται κοντά στο χωριό Τρύπη Λακωνίας, σε απόσταση 10 χλμ. από τη Σπάρτη, δίπλα στον επαρχιακό δρόμο Σπάρτης-Καλαμάτας. Είναι σπηλαιοβάραθρο με ερευνημένο τμήμα μήκους περίπου 50μ. Η σημερινή είσοδός του, πλάτους περίπου 0,50μ., βρίσκεται περίπου 30μ. ψηλότερα από το δρόμο. Η αρχική είσοδος, σε ακόμα ψηλότερο επίπεδο, δεν είναι ορατή σήμερα.

Η γνώση για ύπαρξη ανθρώπινων οστών στη συγκεκριμένη θέση υπήρχε από παλιά, όμως η πρώτη συστηματική ανασκαφή έγινε από τον Πέτρο Θέμελη το 1983, όπου εξερευνήθηκε τμήμα του, συγκεκριμένα 50μ. μήκος, με κλίση 35ο-50ο.

Η είσοδός του έχει διάμετρο 0.50μ. και έχει επιχωματωθεί. Ανάμεσα, λοιπόν, σε πέτρες και όγκους ασβεστόλιθου βρέθηκαν τα πρώτα θραύσματα ανθρώπινων οστών, καθώς και επίχωση πάχους 3μ. που αποτελούνταν επίσης από ανθρώπινα οστά.



Τα οστά στον Καιάδα ανήκαν σε βρέφη;

Κι ενώ μέσα από το μύθο έχει επικρατήσει η θεωρία πως στον Καιάδα ρίχνονταν τα καχεκτικά ή ανάπηρα μωρά, μετά από ανθρωπολογικές έρευνες εξήχθη το συμπέρασμα πως τα οστά άνηκαν και σε άνδρες και σε γυναίκες, αν και οι τελευταίες ήταν λιγότερες, και μπορεί να γίνει αναφορά σε 17 άτομα τουλάχιστον.

Οι ηλικίες κυμαίνονται κυρίως ανάμεσα σε 20-30 ετών, όμως βρέθηκαν και δύο άτομα ηλικίας 30-40, καθώς και ένα παιδί 10 ετών περίπου. Επίσης, μερικοί από αυτούς βρέθηκαν με σιδερένια δεσμά, στοιχείο που δίνει πληροφορίες για την ταυτότητα των νεκρών. Ενδιαφέρουσα ανακάλυψη αποτελεί το θραύσμα ενός κρανίου πάνω στο οποίο ήταν καρφωμένη μια χάλκινη αιχμή βέλους μήκους 4εκ. Προφανώς, το συγκεκριμένο άτομο βρήκε βίαιο θάνατο.

Τέλος, από τη θέση στην οποία βρέθηκαν τα οστά, καθώς και από την ποσότητά τους, φαίνεται πως ρίφθηκαν ολόκληροι οι σκελετοί και όχι ελεύθερα, μεμονωμένα οστά. Με αυτόν τον τρόπο συμπεραίνουμε πως είτε ρίχνονταν ζωντανοί είτε μετά το θάνατό τους, πριν όμως την αποσύνθεση της σάρκας τους.

Σκελετικά υπολείμματα βρέθηκαν επίσης σε εσοχές σε ψηλό επίπεδο σε σχέση με τους υπόλοιπους. Θεωρείται πως ανήκουν σε άτομα τα οποία ρίχθηκαν ζωντανά και αναρριχήθηκαν, σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να βρουν την έξοδο και να σωθούν.

Από τα στοιχεία αυτά, οι μελετητές συμπέραναν πως το βάραθρο αυτό χρησιμοποιήθηκε για να κατακρημνίσουν καταδικασμένους σε θάνατο, κακούργους, ιερόσυλους και προδότες.

Πηγές:
Νεκροί στο Περιθώριο

odysseus.culture.gr

el.wikipedia.org

Φωτογραφία

 








Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο