Εμφύλιες διαμάχες κατά την Επανάσταση και ο θάνατος του Νούτσου

Το φθινόπωρο του 1821, οι Φαναριώτες πολιτικοί, ο Μαυροκορδάτος και ο Νέγρης, θέλησαν να οργανώσουν διοικητικά τη Ρούμελη και εξέδωσαν εγκυκλίους με τις οποίες καλούσαν τους πληρεξουσίους στα Σάλωνα στις 14 Σεπτεμβρίου για τη δημιουργία τοπικής Αρχής. Στο δεύτερο δεκαήμερο του Νοεμβρίου συστάθηκαν δυο ανεξάρτητες διοικητικές αρχές. Μία Αρχή για τη Δυτική Στερεά Ελλάδα με την ονομασία «Γερουσία της Δυτικής Ελλάδας» και μία άλλη για την Ανατολική με τον πομπώδη τίτλο «Άρειος Πάγος».

Οι κατηγορίες για προδοσία του Ανδρούτσου

Μέσα στη δίνη του «εμφυλίου πολέμου» που ξέσπασε μεταξύ των αγωνιστών της Επανάστασης του 1821, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος κατηγορήθηκε για προδοσία και ως επίβουλος της πατρίδας και της κυβέρνησης. Μάλιστα, οι Αρεοπαγίτες υποσχέθηκαν σε κάποιους καπετάνιους βαθμούς και αξιώματα και τον τόπο του Οδυσσέα Ανδρούτσου, αποσπώντας έτσι γράμματα από αυτούς ότι ήταν σύμφωνοι με την εξόντωσή του.



Το 1822, ο Ανδρούτσος έφτασε στην Αθήνα και ανέλαβε τη διοίκηση του κάστρου της Ακρόπολης, με φρούραρχο τον Γιάννη Γκούρα. Στην Ακρόπολη έκανε διάφορα οχυρωματικά έργα και την εξασφάλισε με νερό που δεν είχε. Στο μεταξύ, νέα εχθρικά σώματα πλημμύρισαν τη Ρούμελη. Κι επειδή ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δεν είχε αρκετές δυνάμεις να αντισταθεί, αναγκάσθηκε να συνθηκολογήσει μαζί τους. Ήταν τα λεγόμενα «καπάκια», δηλαδή προφορικές συμφωνίες, που στην ουσία ήταν ένα τέχνασμα για να κερδίσει χρόνο, το οποίο όμως παρεξηγήθηκε από τους εχθρούς του –κοτσαμπάσηδες της Ανατολικής Ρούμελης και Ιωάννη Κωλέττη–, που δεν τον συμπαθούσαν, λόγω της μεγάλης επιρροής που ασκούσε στο λαό.

Η Διοίκηση τότε, δηλαδή ο Μαυροκορδάτος και ο Κωλέττης, έστειλαν στις 18 Απριλίου τον Νούτσο –τον προεστό του Ζαγορίου και παλιό φίλο του Ανδρούτσου από τα χρόνια του Αλή πασά– και τον Παλάσκα, αρχικά να συνδιαλλάξουν τον Οδυσσέα με τον Άρειο Πάγο. Ο Κωλέττης επέλεξε τον Νούτσο, γιατί «παρόντος του Νούτσου, ο Κωλέττης ήταν μηδέν» και τον Παλάσκα, γιατί είχε βάλει στο μάτι τη γυναίκα του και ήθελε να τους βγάλει και τους δυο από τη μέση.

Ο Νούτσος και ο Παλάσκας εναντίον του Ανδρούτσου

Στις 28 Φεβρουαρίου, ο Πρόεδρος του Εκτελεστικού έγραψε προς τον Υπουργό των Εσωτερικών, ζητώντας του να προτρέψει με επιστολή του τον Νούτσο, αναγνωρίζοντας την αξιότητά του, να μεταβεί στην Πελοπόννησο ή έστω «να δώση προς το Μινιστέριον των Εσωτερικών μίαν ιδέαν γενικήν περί της στάσεως των εν τη Δυτική Ελλάδι πραγμάτων και περί του τρόπου της διευθετήσεως των εκεί υποθέσεων, τόσον στρατιωτικών όσον και πολιτικών», γεγονός που αποκαλύπτει την εκτίμηση που έτρεφε στο πρόσωπό του η Διοίκηση και τους σκοπούς της απέναντί του.

Αφού πήγαν ο Νούτσος με τον Παλάσκα την πρώτη φορά και είδαν τις ελλείψεις, ενημέρωσαν σχετικά τη Διοίκηση, αλλά με προτροπή του Κωλέττη και κατόπιν υποκινημένης δυσμενούς αναφοράς των στρατιωτικών αντιπάλων του Ανδρούτσου, τους έστειλαν πάλι, αυτή τη φορά για να αντικαταστήσουν και να συλλάβουν –ή ακόμη και να σκοτώσουν, αν αντιστεκόταν– τον Οδυσσέα, που είχε ειδοποιηθεί για τους διορισμούς και τα σχέδιά τους από τον Μάρκο Μπότσαρη. Στις 14 Μαΐου, ο Νούτσος διορίστηκε πολιτικός διοικητής της Ανατολικής Στερεάς, υπεύθυνος για τα οικονομικά και την επιμελητεία, και ο Παλάσκας στρατιωτικός διοικητής.

Ο Υψηλάντης ανακλήθηκε εγγράφως από τη Βουλή και ο Ανδρούτσος διατάχθηκε να παρουσιαστεί στην κυβέρνηση και να απολογηθεί για όσα τον κατηγορούσαν. Τελικά, οι δύο απεσταλμένοι, έχοντας πρώτα αντικαταστήσει τη φρουρά του Διστόμου, που είχε επικεφαλής τον Χήνα, διορισμένο από τον Οδυσσέα, με δική τους, θέτοντας επικεφαλής τον Σαράτσογλου, και αφού ο Νούτσος επισκέφθηκε τον Υψηλάντη στη Στυλίδα, για να τον πιέσει να μεταβεί στην Κόρινθο, έφτασαν με συνοδεία μόνο 50 ανδρών κοντά στο στρατόπεδο του Οδυσσέα, στη θέση Γλουνίτσα, προσποιούμενοι πως πηγαίνουν στο Μεσολόγγι.

Ο Υψηλάντης, θορυβημένος, είχε προτρέψει τον Νούτσο να πάει να δει τον Νικηταρά, ελπίζοντας έτσι να αποτρέψει την αιματοχυσία, ενώ στον Ανδρούτσο, που ήρθε αμέσως ύστερα από την αναχώρηση του Νούτσου, απέφυγε κάθε πολιτική συζήτηση και παράλληλα ειδοποίησε τον Νικηταρά να σπεύσει στη Δρακοσπηλιά.



Ο θάνατος του Νούτσου και του Παλάσκα

Με σπουδή κατευθύνθηκε και ο Οδυσσέας προς το στρατόπεδό του, όπου πλησιάζοντας τούς έβλεπε πια καθαρά. Εκεί, λοιπόν, ο Νούτσος και ο Παλάσκας άλλαξαν πορεία και στράφηκαν προς τη Δρακοσπηλιά, γεγονός που εξόργισε τον Ανδρούτσο, ενώ τα παλικάρια του τους συνέλαβαν, κυκλώνοντας το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στο οποίο κατέφυγαν, και, όταν αποκαλύφθηκε το σχέδιο με την ανάγνωση των επιστολών που έφεραν μαζί τους οι δύο άνδρες, τους σκότωσαν στις 25 Μαΐου, κατόπιν στρατιωτικού συμβουλίου και προτροπής του αρχηγού τους να τιμωρήσουν τους εχθρούς του. Έντρομοι οι έφοροι της Λιβαδειάς ανήγγειλαν στις 28 Μαΐου το συμβάν στον Άρειο Πάγο.

Στις 3 Ιουνίου ο προστατευόμενος από τον Αλέξη Νούτσο Ανδρέας Κονεμένος, πληροφόρησε με γράμμα του από την Τριπολιτσά, όπου βρισκόταν, την αδερφή του Ανθίτσα, στην οποία ο Νούτσος είχε εμπιστευθεί την ανήλικη κόρη του, για το τραγικό συμβάν, θεωρώντας πως ο «πατέρας» τους, όπως αποκαλεί τον Νούτσο, «εχάθη αδίκως και από μόνην την κάκιστην διάθεσιν αυτού του θηρίου το οποίον ανέθρεψε, ευεργέτησε και πολλάκις από τον θάνατον ελύτρωσε».

Υποστηρίχτηκε προς υπεράσπιση του Ανδρούτσου ότι το φονικό διαπράχθηκε από πέντε πιστούς στρατιώτες του Οδυσσέα «αίφνης και κρυφίως αναχωρήσαντες», χωρίς την εντολή του, ή ακόμη πως σε στρατιωτικό συμβούλιο, που έλαβε χώρα εν τη απουσία του Οδυσσέα, όλοι συμφώνησαν, πλην του οπλαρχηγού Μαργιωτίνη, να τους φονεύσουν, αφού είχε ήδη εγκαταλείψει το στρατόπεδο μαζί με λίγους οπαδούς του ο Μήτρος Τριανταφυλλίνας, επειδή, όπως αποκαλύφθηκε λίγο αργότερα, είχε γράψει επιστολές προς τους Νούτσο και Παλάσκα, παρακινώντας τους να πάρουν το στρατόπεδο του Οδυσσέα, ενώ υπάρχει και η πληροφορία ότι για την επικείμενη άφιξη και τους σκοπούς των δύο ανδρών ενημέρωσε τον Οδυσσέα μέσω επιστολής, που στάλθηκε επίτηδες με έφιππο ταχυδρόμο, ο φίλος του Ιωάννης Σκανδαλίδης, αρχιγραμματέας του Βουλευτικού, και ο Ανδρούτσος, που στενοχωρήθηκε πολύ με την εξέλιξη αυτή, θέλησε να περάσει από στρατοδικείο τους πέντε αυτουργούς, αλλά μεσίτευσε ο Πανουργιάς και περιορίστηκαν στο να τους διώξουν απλώς από το σώμα.

Τότε ο Νάκος βρήκε ευκαιρία να διασπείρει εναντίον του Οδυσσέα τη φήμη ότι εκείνος διέπραξε το έγκλημα, αλλά σύντομα η κυβέρνηση αναγνώρισε την αθωότητα του Ανδρούτσου και τον κάλεσε να πολεμήσει τον εχθρό που προήλαυνε.

Παρά το γεγονός πως ο Κωλέττης τον είχε επικηρύξει για 5.000 γρόσια και ο Υπουργός Εκκλησιαστικών επίσκοπος Ανδρούσης Ιωσήφ τον αφόρισε, η κάθοδος του Δράμαλη ανάγκασε την κυβέρνηση να ανακαλέσει την επικήρυξη και τον αφορισμό του Ανδρούτσου, ο οποίος ανέλαβε ξανά δράση.

Πηγές: 
«ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ» ΜΕΝΕΛΑΪΔΟΥ ΤΑΤΙΑΝΑ

sansimera.gr
Φωτογραφία








Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο