Δέκα διάσημες προσωπικότητες που βραβεύτηκαν με Νόμπελ Ειρήνης



Ένα από τα πέντε Βραβεία Νόμπελ που θέσπισε ο Σουηδός βιομήχανος και εφευρέτης Άλφρεντ Νόμπελ είναι και το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Στη διαθήκη του Νόμπελ αναφέρεται ρητά πως αυτό το βραβείο πρέπει να δίνεται «στο πρόσωπο που έχει τη μεγαλύτερη συνεισφορά στην αδελφοποίηση των εθνών, στην κατάργηση ή τη μείωση των στρατιωτικών δυνάμεων και στη διεξαγωγή και προώθηση ειρηνευτικών διαδικασιών».

Η απονομή του βραβείου γίνεται στο Όσλο, στο δημαρχείο της πόλης, σχεδόν κάθε χρόνο στις 10 Δεκεμβρίου. Υπήρξαν βέβαια και χρονιές που δεν έγινε η απονομή του Βραβείου Ειρήνης, κυρίως σε εποχές πολέμου και πολιτικών ταραχών. Στην απονομή, δίνεται στον βραβευθέντα ένα αναμνηστικό δίπλωμα, ένα μετάλλιο και ένα αποδεικτικό για την είσπραξη του χρηματικού επάθλου.

Ανάμεσα στους βραβευθέντες με Νόμπελ Ειρήνης, ξεχωρίσαμε δέκα διάσημες προσωπικότητες που βραβεύτηκαν για την προσφορά τους στην ειρήνη.

Οι προσωπικότητες που κέρδισαν το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης

Το 1906, το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης απονεμήθηκε στον 26ο Πρόεδρο των ΗΠΑ Θίοντορ Ρούζβελτ, γιατί πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου της Χάγης, αλλά και για τη συμβολή του στη λήξη του Ρωσο-Ιαπωνικού πολέμου.

Το 1952 βραβεύτηκε ο θεολόγος, φιλόσοφος, μουσικολόγος, ιατρός και ιεραπόστολος Άλμπερτ Σβάιτσερ για την φιλοσοφία του σχετικά με το «σεβασμό της ζωής», η οποία εκφράστηκε μέσα από πολλούς τρόπους και κυρίως με την ίδρυση του νοσοκομείου Λαμπέν στη Γκαμπόν.

Το 1964 το βραβείο δόθηκε στον Αμερικανό ιερέα των Βαπτιστών, ειρηνιστή και ηγέτη του Αφροαμερικανικού Κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα των έγχρωμων ανθρώπων Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, για την οργάνωση εκστρατειών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 1962, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ηγήθηκε του αγώνα εναντίον του φυλετικού διαχωρισμού στο Όλμπανι της Τζόρτζια και το 1963 βοήθησε στη διοργάνωση ειρηνικών πορειών διαμαρτυρίας στην πόλη Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα. Την ίδια περίοδο ηγήθηκε επίσης της «Πορείας στην Ουάσινγκτον» και εκεί εκφώνησε την ιστορική ομιλία του που ξεκινά με τη φράση «Έχω ένα όνειρο...», στην οποία περιγράφει το όραμά του για ισότητα στην αμερικανική κοινωνία.

Το 1975 με Νόμπελ Ειρήνης βραβεύτηκε ο ελληνικής καταγωγής πυρηνικός φυσικός Αντρέι Σάχαροφ, για τις εκστρατείες του για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο Σάχαροφ ήταν από τους επιστήμονες που δημιούργησαν την πρώτη σοβιετική βόμβα υδρογόνου. Αργότερα έγινε κοινωνικός ακτιβιστής και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είχε υπάρξει βουλευτής της ΕΣΣΔ, συγγραφέας του Συντάγματος της Ένωσης Σοβιετικών Δημοκρατιών της Ευρώπης και της Ασίας, όμως για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων είχε στερηθεί όλων των σοβιετικών διακρίσεων και βραβείων και εξορίστηκε από τη Μόσχα.

Το 1979 το βραβείο απονεμήθηκε στην αλβανικής καταγωγής καθολική μοναχή και ιδρύτρια του τάγματος «Ιεραπόστολοι της Φιλανθρωπίας» Μητέρα Τερέζα. Η βράβευση της Μητέρας Τερέζας έγινε για τις εκστρατείες της σχετικά με την ενημέρωση για τη φτώχεια. Το 1950, πήρε την άδεια από το Βατικανό για να ξεκινήσει το ιεραποστολικό της έργο και το 1952 μετέτρεψε έναν παλαιό Ινδουιστικό ναό στην Καλκούτα σε κτήριο για την ίαση των ανθρώπων που πέθαιναν. Επίσης, το 1955 άνοιξε ένα ορφανοτροφείο στην Καλκούτα. Στην συνέχεια, άνοιξε νοσοκομεία και ορφανοτροφεία σε ολόκληρη την Ινδία αλλά και στη Ρώμη, την Τανζανία και την Αυστρία.



Το 1983 το βραβείο δόθηκε στον Λεχ Βαλέσα, για την ίδρυση του ιστορικού συνδικάτου «Αλληλεγγύη». Η «Αλληλεγγύη» ήταν μια πολωνική ομοσπονδία εργατικών σωματείων που δημιουργήθηκε στις 31 Αυγούστου του 1980 στα Ναυπηγεία του Γκντανσκ υπό την καθοδήγηση του Λεχ Βαλέσα. Ήταν το πρώτο συνδικάτο που δεν ελεγχόταν από κομουνιστικό κόμμα στις χώρες του συμφώνου της Βαρσοβίας.

Στη δεκαετία του 1980, η «Αλληλεγγύη» ήταν ένα ευρύ αντιγραφειοκρατικό κοινωνικό κίνημα, που χρησιμοποίησε μεθόδους πολιτικής αντίστασης για να προωθήσει τα δικαιώματα των εργατών και την κοινωνική αλλαγή. Η κυβέρνηση προσπάθησε να διαλύσει την οργάνωση επιβάλλοντας στρατιωτικό νόμο στην Πολωνία, ο οποίος διήρκεσε από τον Δεκέμβριο του 1981 έως τον Ιούλιο του 1983. Ακολούθησαν αρκετά χρόνια πολιτικής καταπίεσης, αλλά τελικά η κυβέρνηση αναγκάστηκε να διαπραγματευτεί με την «Αλληλεγγύη». Κατά την εποχή της παρανομίας της οργάνωσης, οι ΗΠΑ παρείχαν σημαντική οικονομική υποστήριξη η οποία εκτιμάται ότι έφτασε τα 50 εκατομμύρια δολάρια.

Το 1989 η βραβείο δόθηκε τον 14ο Δαλάι Λάμα, Τεντζίν Γκιάτσο, για τη συνεχή αντίστασή του στη χρήση όπλων από το λαό του στον αγώνα τους για την απελευθέρωσή τους. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Θιβέτ το 1959, ο Δαλάι Λάμα κατέφυγε στην Ινδία, όπου κατήγγειλε τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και ίδρυσε τη μη κυβερνητική Κεντρική Διοίκηση του Θιβέτ. Έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, υποστηρίζοντας την ανάγκη για την ευημερία των Θιβετιανών, διδάσκοντας Θιβετιανό Βουδισμό και μιλώντας για τη σημασία της συμπόνιας ως πηγή για μια ευτυχισμένη ζωή. Σε όλο τον κόσμο, τα θεσμικά όργανα αντιμετωπίζουν πίεση από την Κίνα, ούτως ώστε να μην είναι αποδεκτός.

Το 1990 η απονομή του βραβείου έγινε στον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, για τον ηγετικό του ρόλο στην επικράτηση της ειρήνης. Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ υπήρξε ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης από το 1985 μέχρι το 1991. Οι προσπάθειές του για μεταρρύθμιση βοήθησαν να έρθει το τέλος του ψυχρού πολέμου, αλλά και τελείωσαν την πολιτική υπεροχή του Κομουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.

Το 1993 το Βραβείο Ειρήνης μοιράστηκε στους Νέλσον Μαντέλα και Φρεντερίκ Ντε Κλερκ για τη συνεισφορά τους στον ειρηνικό τερματισμό του απαρτχάιντ και για τη θεμελίωση μιας νέας δημοκρατικής Νότιας Αφρικής. Ο Φρεντερίκ Ντε Κλερκ ήταν ο τελευταίος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής επί καθεστώτος απαρτχάιντ, από τον Σεπτέμβριο του 1989 ως τον Μάιο του 1994. Ο Ντε Κλερκ ήταν και ηγέτης του εθνικού κόμματος της χώρας από τον Φεβρουάριο του 1989 ως τον Σεπτέμβριο του 1997. Ο Νέλσον Μαντέλα ήταν αγωνιστής της Νότιας Αφρικής και στη συνέχεια πολιτικός και ο πρώτος έγχρωμος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής (1994-1999). Κατά τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης του Νέλσον Μαντέλα ο Φρεντερίκ Ντε Κλερκ συμμετείχε ως αντιπρόεδρος.

Πηγή: el.wikipedia.org

Φωτογραφία 



Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο