Το μυστήριο γύρω από το θάνατο του Λόρδου Βύρωνα

Ο Λόρδος Βύρων υπήρξε από τους πιο ένθερμους υποστηριχτές της Ελληνικής Επανάστασης. Ο φιλελληνισμός του δεν περιορίστηκε να εκδηλώνεται μόνο μέσω του λόγου και του έργου του, αλλά κατέφθασε ο ίδιος στην επαναστατημένη Ελλάδα για να πάρει μέρος στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων, μολονότι δεν έλαβε μέρος σε κάποια μάχη.

Τον Φεβρουάριο του 1824 ο Λόρδος Βύρων αποβιβάστηκε στο Μεσολόγγι και έγινε αποδεκτός με ιδιαίτερες τιμές από τους Έλληνες. Στους δύο μήνες παρουσίας στο Μεσολόγγι, ο Λόρδος Βύρων εμφάνισε κλονισμένη υγεία, ώσπου τελικά κατέληξε στις 19 Απριλίου του 1824.

Από τι όμως πέθανε ο Λόρδος Βύρων;

Η κυρίαρχη και επικρατούσα θεωρία είναι πως πέθανε από ελονοσία, αφενός γιατί εμφάνιζε επαναλαμβανόμενες πυρετικές κρίσεις αφετέρου λόγω της εξάπλωσης της νόσου αυτής εκείνη την περίοδο στη δυτική Ελλάδα. Ο Λόρδος Βύρων φαίνεται πως μολύνθηκε πρώτη φορά από ελονοσία στην Πάτρα το 1810, κατά το πρώτο ταξίδι του στην Ελλάδα και ίσως όταν ξαναβρέθηκε στο Μεσολόγγι, να υποτροπίασε και να επήλθε το μοιραίο.

Σύμφωνα με τις πηγές, στο Μεσολόγγι βρισκόταν κοντά του ο προσωπικός του γιατρός, ο νεαρός Ιταλός Dr Francesco Bruno. Εκτός από τον προσωπικό του γιατρό δέχτηκε τις ιατρικές υπηρεσίες του απεσταλμένου του Κομιτάτου στα Ιόνια Νησιά, Dr Julius Millingen, του Έλληνα γιατρού Λουκά Βάγια, ο οποίος ήταν ο γιατρός του Μαυροκορδάτου και του Σώματος των Σουλιωτών, και του Γερμανού Dr Heinrich Traiber.

Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του εμφάνισε κεφαλαλγία και υψηλό πυρετό. Ο Ιταλός γιατρός προσπάθησε να αντιμετωπίσει την ασθένεια του Βύρωνα με καθαρκτικά, χρησιμοποιώντας ένα σκεύασμα τρυγικού καλίου. Ο Dr Julius Millingen διαφώνησε με τη χρήση του καθαρκτικού, γιατί πίστευε πως ο Βύρων υπέφερε από ρευματικό πυρετό. Τελικά, οι δυο τους συμφώνησαν να προβούν σε αφαίμαξη, μια επίπονη διαδικασία που ταλαιπώρησε πολύ τον εξασθενημένο Λόρδο και διήρκεσε αρκετές ημέρες. Καθώς όμως έβλεπαν πως η κατάσταση του ασθενή είχε επιδεινωθεί, ζήτησαν τη βοήθεια του Βάγια και του Heinrich Traiber, οι οποίοι ήταν σαφώς πιο έμπειροι γιατροί.

Το βράδυ της 18ης Απριλίου η γνωμάτευση που έκαναν από κοινού και οι τέσσερις ήταν μετάσταση των ρευματικών φλεγμονών. Το απόγευμα της επόμενης ημέρας ο Λόρδος Βύρων έχασε τη μάχη για τη ζωή.

Με βάση το ιατρικό του ιστορικό έχουν κατά καιρούς προταθεί διάφορες ασθένειες ως αιτία θανάτου του Βύρωνα. Λόγω του έκλυτου βίου του μια πιθανή αιτία του θανάτου προτάθηκε η νευροσύφιλη. Μια άλλη υπόθεση, λιγότερη πιστευτή, ήταν πως πέθανε από διαβήτη, καθώς από αυτή τη νόσο είχαν πεθάνει άλλοι δύο πρόγονοί του.

Υπάρχει βέβαια και η φημολογία πως όταν ο Βύρων ήταν μικρός του είχε πει ένας μάντης να προσέχει όταν γίνει 37 χρονών. Και πράγματι ο Βύρων πέθανε στην ηλικία των 37 ετών.

Πηγή: Επετειακή μελέτη για τα 190 χρόνια από το μυστηριώδη θάνατο του Λόρδου Βύρωνα (1788-1824)

Φωτογραφία




Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο