Τα έθιμα και οι αντιλήψεις των Ελλήνων της Καππαδοκίας για το γάμο και την τεκνοποίηση

Με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης στις 30 Ιανουαρίου 1923, οι Έλληνες της Καππαδοκίας υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες και να έρθουν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα. Έτσι, από τον Σεπτέμβριο του 1924 44.500 περίπου Έλληνες Καππαδόκες εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία, τη Θράκη, τη Θεσσαλία και την Ήπειρο.

Μετά τη μεταφορά των προσφύγων από την Καππαδοκία στην Ελλάδα, άρχισαν να γίνονται γνωστά στην Ελλάδα τα έθιμα και οι δοξασίες τους, κυρίως αυτά που παραξένευαν τον ντόπιο πληθυσμό.

Ενώ, λοιπόν, οι γηγενείς είχαν ως έθιμο να δίνει η νύφη προίκα στον γαμπρό προκειμένου να την παντρευτεί, οι Καππαδόκες εφάρμοζαν το αντίθετο. Ο γαμπρός, δηλαδή, έδινε χρήματα στον πατέρα της νύφης ως προίκα για το γάμο και έτσι η ύπαρξη ενός κοριτσιού θεωρούνταν ευλογία, καθώς ενίσχυε οικονομικά με το γάμο της την οικογένεια του πατέρα της. Μετά την τέλεση του γάμου, το νέο ζευγάρι έμενε μαζί με την οικογένεια του γαμπρού και η νύφη έπρεπε να δείχνει τον απαιτούμενο σεβασμό στην πεθερά και στον πεθερό της. Σαν νύφη δεν τολμούσε να κοιτάξει τον πεθερό της κατάματα όταν του μιλούσε και έτρωγε τελευταία και χωριστά από την υπόλοιπη οικογένεια. Στη διάρκεια μάλιστα του φαγητού δεν επιτρεπόταν να φανεί το στόμα της.

Στις οικογένειες της Καππαδοκίας η απόκτηση παιδιών αποτελούσε απαραίτητη υποχρέωση του ζευγαριού και στην περίπτωση που ένα ζευγάρι δυσκολευόταν να αποκτήσει παιδιά, περιθωριοποιούταν κοινωνικά. Υπεύθυνη για την ατεκνία θεωρούνταν μόνο η γυναίκα.

Όταν πάλι οι γυναίκες κατάφερναν να μείνουν έγκυες, επειδή πίστευαν πως τυχερά ήταν μόνο τα αγόρια, οι έγκυες την Πρωτοχρονιά έβαζαν ένα αγόρι να μπαινοβγαίνει στο σπίτι τους, για να γεννηθεί αγόρι και το μωρό που περίμεναν. Μόλις γεννιόταν ένα αγόρι, ο ομφάλιος λώρος του μωρού κρυβόταν σε κάποιο μέρος του σπιτιού. Αντίθετα, αν γεννιόταν κορίτσι, τον ομφάλιο λώρο τον πετούσαν επάνω στον αργαλειό για να γίνει καλή νοικοκυρά.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως τα κορίτσια τα τάιζαν λιγότερο γάλα ενώ τα αγόρια περισσότερο, επειδή πίστευαν πως το αγόρι έπρεπε να τρέφεται σωστά για να αποκτήσει γερά κόκαλα.

Πηγή: Ιωακειμίδης Χρίστος

Φωτογραφία




Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο