Παιδομάζωμα, ο «φόρος αίματος» των χριστιανών

Ένα είδος φόρου που επέβαλε το Οθωμανικό κράτος στους χριστιανούς υπηκόους ήταν και το παιδομάζωμα. Για τους χριστιανούς ήταν ένας «φόρος αίματος», καθώς έπρεπε να αποχωριστούν έναν γιο, που θα αφοσιωνόταν στην υπηρεσία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Παιδομάζωμα, λοιπόν, ήταν η υποχρεωτική στρατολόγηση των χριστιανοπαίδων για να εκπαιδευτούν και να ενταχθούν στο σώμα των γενιτσάρων. Παρά το γεγονός πως ο ισλαμικός νόμος απαγόρευε τη στρατολόγηση και τον βίαιο εξισλαμισμό χριστιανών, φαίνεται πως η κεντρική οθωμανική εξουσία υιοθέτησε αυτόν το θεσμό στα Βαλκάνια τον 14ο αιώνα στα χρόνια του Μουράτ Α΄ ή του Βαγιαζήτ Α΄ προκειμένου να ενισχυθεί το στρατιωτικό προσωπικό της αυτοκρατορίας.

Μια πρώτη γραπτή αναφορά για το παιδομάζωμα βρίσκουμε σε ομιλία του Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, του Ισίδωρου Γλαβά, το 1395, ενώ μια τελευταία σε καταχώριση του οθωμανικού δικαστικού κώδικα της Βέροιας αναφορικά με την αντίδραση των χριστιανών στη Νάουσα για το παιδομάζωμα που επεχείρησαν οι Οθωμανοί το 1705.

Ο θεσμός του παιδομαζώματος ως «φόρος αίματος» εφαρμόστηκε συστηματικά κυρίως σε όλη τη διάρκεια του 16ου αιώνα. Επιλέγονταν ένα αγόρι από κάθε οικογένεια, εφόσον βέβαια δεν ήταν μοναχοπαίδι, σε ηλικία από 8 έως 20 ετών, το οποίο είχε καλή σωματική και πνευματική υγεία. Σε κάθε διοικητική περιφέρεια γινόταν επιλογή αγοριών με ποσόστωση, σε μια αναλογία 1/40, δηλαδή έπαιρναν ένα αγόρι για κάθε σαράντα οικογένειες χριστιανών.

Από την υποχρέωση του παιδομαζώματος εξαιρούνταν οι περιπτώσεις περιοχών που είχαν υποταχθεί με τη θέλησή τους στους Οθωμανούς και είχαν διαπραγματευτεί προνομιακή μεταχείριση ή ορισμένες ειδικές κατηγορίες επαγγελματιών, όπως οι μεταλλωρύχοι, καθώς εξαιρούνταν από το σύνολο των φόρων.

Μόλις γινόταν η επιλογή των καλύτερων παιδιών, δημιουργούταν δύο ομάδες των 100-150 ατόμων και οδηγούνταν στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, αφού υποβάλλονταν σε αυστηρότερο σωματικό έλεγχο και έλεγχο των πνευματικών ικανοτήτων τους, εξισλαμίζονταν και λάμβαναν ισλαμική παιδεία. Κάποιοι από αυτούς στέλνονταν έπειτα στο παλάτι και ακολουθούσαν λαμπρή κοινωνική ζωή, αφού ένας εξισλαμισμένος χριστιανός μπορούσε να φτάσει μέχρι το αξίωμα του Μεγάλου Βεζίρη. Όσοι πάλι επάνδρωναν το σώμα των γενιτσάρων στέλνονταν για τρία χρόνια στη Μικρά Ασία για περαιτέρω εκπαίδευση. Εκεί μεταμορφώνονταν σε «κανονικούς» Οθωμανούς, εθιζόμενοι στον οθωμανικό τρόπο ζωής και στις αντίστοιχες συνήθειες.

Οι ιστορικοί υπολογίζουν πως 200.000 έως 1.000.000 χριστιανόπουλα εξισλαμίστηκαν μέσω του παιδομαζώματος. Οι οικογένειες των χριστιανών για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα πολλές φορές είτε τα έκρυβαν ψηλά στα βουνά είτε τα πάντρευαν ακόμη στην παιδική ηλικία.

Βέβαια, υπήρξαν και περιπτώσεις που γονείς παρέδιδαν οικειοθελώς τα παιδιά τους στο σώμα των γενιτσάρων με την ελπίδα πως εκείνα θα είχαν μια λαμπρή σταδιοδρομία και δεν θα ξεχνούσαν να φροντίσουν τους χριστιανούς γονείς τους.

Πηγή: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Φωτογραφία




Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο