Ο Φοίνικας και η Δραχμή, τα πρώτα νομίσματα της Ελλάδας



Ο Φοίνικας και η Δραχμή ήταν τα πρώτα νομίσματα της Ελλάδας στη νεώτερη εποχή. Αρχικά, ο Φοίνικας καθιερώθηκε το 1828 από τον Ιωάννη Καποδίστρια ως το πρώτο νόμισμα του ελληνικού κράτους, ενώ την εποχή του Όθωνα καθιερώθηκε πια ως εθνικό νόμισμα η Δραχμή.

Ο Φοίνικας είχε έντονα συμβολικό και μυστικιστικό χαρακτήρα, καθώς ήταν το σύμβολο της Φιλικής Εταιρείας. Ήταν ένα αργυρό νόμισμα με αναλογία τίτλου εννέα μέρη αργύρου και ενός χαλκού. Περιείχε 3,747 γραμμάρια καθαρό άργυρο. Ο Φοίνικας κυκλοφόρησε σε μία σειρά από χάλκινα νομίσματα των 1,5,10 και 20 λεπτών. Πέντε φοίνικες αποτελούσαν μία Αιγίδα, δηλαδή ένα ασημένιο τάληρο. Από το 1831 ξεκίνησε και η κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων.

Την εποχή του Όθωνα καθιερώθηκε πια ως εθνικό νόμισμα η Δραχμή. Το καινούργιο νόμισμα έλαβε την ονομασία του από τη Δραχμή της αρχαιότητας, ενώ δανείστηκε τις παραστάσεις του από τα νομίσματα των ευρωπαϊκών βασιλείων. Η Δραχμή της νεώτερης εποχής ήταν επίσης από άργυρο. Αποτελείτο από εννέα μόρια καθαρού αργύρου και ένα μόριο χαλκού. Ζύγιζε 4,029 γραμμάρια καθαρό ασήμι και 0,448 γραμμάρια χαλκό. Η Δραχμή κυκλοφόρησε σε μία σειρά από αργυρά νομίσματα των μισής, μιας και πέντε Δραχμών, καθώς και χάλκινα κέρματα των 1,2,5 και 10 λεπτών.

Ταυτόχρονα, κόπηκαν και χρυσά νομίσματα, τα Οθώνεια. Το χρυσό εικοσάδραχρο, το Οθώνειο, αποτελείτο από εννέα μόρια καθαρού χρυσού και ένα μόριο χαλκού. Ζύγιζε 5,199 γραμμάρια χρυσό. Ανά Δραχμή ζύγιζε 0,25994 γραμμάρια καθαρό χρυσό και 0,577 γραμμάρια χαλκό. Η χρυσή Δραχμή περιείχε 15 1/2 φορές λιγότερο χρυσό από ό,τι ασήμι. Επομένως, η αναλογία τιμής των δύο μετάλλων ήταν η διεθνής τιμή του 15 1/2 προς 1.

Τόσο ο Φοίνικας όσο και η ασημένια Δραχμή ήταν συνδεδεμένα με το ισπανικό δίστηλο. Αν και η Δραχμή ορίστηκε ως ίση με το 1/6 του διστήλου, περιείχε μόνο 4,477 γραμμάρια (ή 4,029 γραμμάρια καθαρό ασήμι). Ήταν σαφώς βαρύτερη από το Φοίνικα, αλλά σίγουρα ελαφρότερη από το δίστηλο.

Το ισπανικό δίστηλο ήταν νόμισμα που κυρίως χρησιμοποιούνταν στις εμπορικές συναλλαγές των ισπανικών αποικιών της Νοτίου Αμερικής. Βασικό χαρακτηριστικό του γνώρισμα ήταν η εύκολη και μη δαπανηρή παραχάραξή του.

Γενικά, για πενήντα περίπου χρόνια από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, το νομισματικό σύστημα βασίσθηκε σε μεταλλικά νομίσματα, στην αρχή στο Φοίνικα και έπειτα στη Δραχμή. Τα μεταλλικά αυτά νομίσματα ήταν σχετικά σταθερής αξίας, αν και παράλληλα με αυτά κυκλοφορούσαν για μεγάλο διάστημα και φθαρμένα τουρκικά και ευρωπαϊκά νομίσματα.

Πηγή: Ιστορική Εξέλιξη της Δραχμής μέχρι την Ευρωπαϊκή Οικονομική Ενοποίηση

Φωτογραφία 1η 

Φωτογραφία 2η 


Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο