Ο εξοπλισμός και η ενδυμασία του ελληνικού στρατού στους Βαλκανικούς Πολέμους

Οι χώρες της Βαλκανικής ήδη από το 1908 είχαν ξεκινήσει μια σειρά από μυστικές επαφές με κύριο στόχο την απελευθέρωση των εδαφών τους από την Οθωμανική κυριαρχία και την ολοκλήρωση της εθνικής τους ενότητας.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, η Ελλάδα ετοιμάζεται και εξοπλίζει το στρατό, προκειμένου να βρίσκεται σε ετοιμότητα για έναν επερχόμενο πόλεμο. Οι μάχιμες μονάδες εφοδιάστηκαν με το αυστριακής προέλευσης επαναληπτικό τυφέκιο Μάνλιχερ των 6,5 χιλιοστών. Ταυτόχρονα, εισήχθησαν και μαζικά πολυβόλα αυστριακής προέλευσης και τύπου Σβαρτσελόζε των 6,5 χιλιοστών με βάρος περίπου 20 κιλά, χωρίς να υπολογίζεται το βάρος του τρίποδα. Ακόμη, ο ελληνικός στρατός προμηθεύτηκε νέα πυροβόλα γαλλικής προέλευσης τύπου Σνάϊντερ των 75 χιλιοστών, ενώ οι βοηθητικές δυνάμεις εξοπλίστηκαν με τυφέκια gras.

Οι αλλαγές στο στρατό δεν περιορίστηκαν μόνο στον πολεμικό εξοπλισμό, αλλά επεκτάθηκαν και στην ενδυμασία. Το 1908 καθιερώθηκε η διάσημη χακί στολή υπηρεσίας του ελληνικού στρατού. Η νέα, λοιπόν, στολή των ελληνικών δυνάμεων, το τυφέκιο Μάνλιχερ αλλά και ιαχή «Αέρα» που πρωτοακούστηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού πολέμου αποτέλεσαν σύμβολα πια των Ελλήνων στρατιωτών.

Μετά την άνοδο του Ελευθερίου Βενιζέλου στην πρωθυπουργία της χώρας, εφαρμόστηκε πάλι πρόγραμμα αναδιοργάνωσης του στρατού. Έτσι, καθιερώθηκε η στρατιωτική θητεία, η στρατιωτική εκγύμναση για ένα τρίμηνο, η απόδοση ιδιαίτερης έμφασης στη διοικητική μέριμνα και τα υπάρχοντα σχέδια επιστράτευσης προσαρμόστηκαν βάσει των αναγκών της εποχής. Παράλληλα, ο στρατός οργανώθηκε με βάση τη μεραρχία και καθιερώθηκε ο θεσμός του γενικού επιθεωρητή του Στρατού καθώς και του αρχιστράτηγου στον πόλεμο.

Το 1912 λίγο πριν την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού πολέμου, ο ελληνικός στρατός οργανώθηκε σε δυο ομάδες, τη Στρατιά Θεσσαλίας και τη Στρατιά Ηπείρου. Επικεφαλής της πρώτης ομάδας ήταν ο διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος και της δεύτερης ομάδας ο στρατηγός Σαπουντζάκης.

Τελικά, μετά την απόρριψη των αιτημάτων των Βαλκανικών χωρών για διασφάλιση της εθνικής αυτονομίας των μειονοτήτων που ζούσαν στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κηρύχθηκε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος στις 18 Σεπτεμβρίου 1912 από το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και τη Βουλγαρία, ενώ η Ελλάδα κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της Τουρκίας λίγο αργότερα, στις 5 Οκτώβρη 1912, προσφέροντας στον κοινό Βαλκανικό αγώνα 90.000 στρατιώτες.

Φωτογραφία