Οι πυραμίδες του αρχαίου ελληνικού κόσμου

Ο Παυσανίας, που ήταν Έλληνας περιηγητής και γεωγράφος του 2ου αιώνα μ.Χ., αναφέρει στα «Κορινθιακά» 2, 24, 7 πως στην Αργολίδα υπήρχε κάποτε μια πυραμίδα που χτίστηκε πιθανότατα από τον Προίτο και τον Ακρίσιο ως κοινός ομαδικός τάφος για τους νεκρούς στρατιώτες τους. Μάλιστα, αναφέρει χαρακτηριστικά πως οι στρατιώτες που έπεσαν στη μάχη χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά ασπίδες, πράγμα που δηλώνει και την παλαιότητα του πυραμοειδούς κτίσματος.

Υπήρχαν πυραμίδες στην αρχαία Ελλάδα; 
Μέσα από ιστορικά κείμενα και από αρχαιολογικά δεδομένα αποδεικνύεται πως στην Ελλάδα υπήρξαν αρκετά πυραμοειδή κτίσματα, τα οποία μπορούν ασφαλώς να θεωρηθούν και ως οι πρώτες πυραμίδες της Ευρώπης. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν πως οι πυραμίδες του ελλαδικού χώρου ξεπερνούσαν τις 20, με τις περισσότερες να έχουν κατασκευαστεί στην Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα και την Κρήτη. Βέβαια, από όλες αυτές τις κατασκευές φαίνεται πως μόνο η πυραμίδα του Ελληνικού στο Άργος είναι σε κάπως καλή κατάσταση, ενώ σε άλλες περιοχές, όπως στο Λυγουριό Επιδαύρου και στη Νεάπολη Λακωνίας, διασώζονται μόνο οι βάσεις τους.

Πότε κτίστηκαν οι πυραμίδες και σε τι χρησίμευαν;
Κάποιοι αρχαιολόγοι χρονολογούν τις πυραμίδες βάσει της τοιχοδομίας τους στον 4ο π.Χ. αιώνα. Θεωρούν ότι αυτές οι πυραμίδες μαρτυρούν τις σχέσεις μεταξύ Αιγύπτου και Άργους, παράδοση που ενισχύεται από το γεγονός της αποστολής 3.000 Αργείων μισθοφόρων στην Αίγυπτο το 349 π.Χ. Σχετικά με την πυραμίδα του Ελληνικού Αργολίδας, οι έρευνες έδειξαν ότι η χρονολόγηση της πυραμίδας προσδιορίζεται γύρω στο 2700 π.Χ. Επομένως, αν λάβουμε υπόψη τη μαρτυρία του Παυσανία που θεωρούσε πως το μνημείο αυτό χτίστηκε στη μυκηναϊκή εποχή, τότε πιθανότατα η πυραμίδα του Ελληνικού πρέπει να χτίστηκε την περίοδο από το 1600 έως το 1100 π.Χ.

Μολονότι ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας και αρκετοί νεώτεροι ερευνητές θεωρούν την πυραμοειδή κατασκευή ως ταφικό μνημείο, εντούτοις άλλοι ερευνητές, όπως η Helena M. Fracchia από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, σε σχετική εργασία της (1985) υποστηρίζει ότι οι πυραμίδες της Αργολίδας ήταν αμυντικά οικοδομήματα –οχυρά– ενσωματωμένα σε κάποιες εκτεταμένες αγροικίες, συσχετίζοντας τα πυραμοειδή κτίσματα της Αργολίδας με αντίστοιχες έρευνές της σε αρχαίες αγροικίες της Αττικής.

Μερικά από τα ελληνικά πυραμιδοειδή κτίσματα έχουν υποστεί μεγάλες και ανεπανόρθωτες καταστροφές, αφού οι ογκόλιθοί τους χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό άλλων κτισμάτων στο διάβα των αιώνων. Οι δομικοί ογκόλιθοι των πυραμοειδών αυτών κτισμάτων χρησιμοποιήθηκαν στη θεμελίωση εκκλησιών και διάφορων άλλων οικοδομημάτων, αλλά και για ασβέστη σε ασβεστοκάμινους.

Ο καθηγητής Ιωάννης Λυριτζής σε σχετικό βιβλίο του (1995) υποστηρίζει ότι οι μεγάλιθοι των κτισμάτων χρησιμοποιήθηκαν σαν δομικά υλικά εκκλησιών και για παρασκευή ασβέστη. Επομένως, κατ’ αυτόν τον τρόπον δικαιολογεί γιατί εξαφανίστηκαν στις χιλιετίες οι πυραμίδες στην περιοχή του Άστρους Κυνουρίας, στη Σικυώνα Κορινθίας και στα Βιγλάφια της Νεάπολης Λακωνίας που αναφέρονταν από ξένους περιηγητές στις αρχές του 19ου αιώνα.

Πηγή: ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Φωτογραφία




Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο