«Θύματα» της υπεραλίευσης και τα πουλιά

Ακόμα μία συνέπεια της υπεραλίευσης, πέραν από τη ζημιά στους πληθυσμούς των ψαριών και τη βιοποικιλότητα, αναδεικνύει νέα έρευνα που συνδέει τη μείωση των ψαριών με την καταγραφή λιγότερων νεοσσών στα θαλασσοπούλια.

Με μείωση μεγαλύτερη του ενός τρίτου στον πληθυσμό των ψαριών προκαλεί απειλή για την ισορροπία ολόκληρου του οικοσυστήματος, κι αυτό φαίνεται πως ισχύει από την Αρκτική ως την Ανταρκτική και από τον Ατλαντικό έως τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από πολυετείς  παρατηρήσεις ερευνητικής ομάδας η οποία συνέκρινε την αφθονία των ψαριών με τον αναπαραγωγικό ρυθμό δεκατεσσάρων ειδών πουλιών που ζουν στις ακτές και τη θάλασσα και τρέφονται κατά κύριο λόγο με σαρδέλες, γαύρους, ρέγγες και γαρίδες.

Όσο λιγοστεύει η τροφή για τα πουλιά, τόσο περιορίζεται και το αναπαραγωγικό τους αποτέλεσμα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως όσο η τροφή αυξάνει, μεγαλώνει και η αναπαραγωγή, καθώς παρεμβαίνουν κι άλλοι παράγοντες, όπως ο κορεσμός των ζωνών όπου φτιάχνουν τις φωλιές τους.






Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο