Η φρίκη των χημικών όπλων κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Αρκετά χρόνια πριν την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχαν υπογραφεί δύο διεθνείς συμβάσεις με τις οποίες απαγορευόταν η χρήση χημικών όπλων. Τόσο στη Συνθήκη των Βρυξελλών το 1874 όσο στη Σύμβαση της Χάγης το 1899 είχε συμφωνηθεί διεθνώς η απαγόρευση χημικών στις πολεμικές αναμετρήσεις. Παρά όμως τις σχετικές συμφωνίες, φαίνεται πως οι Βρετανοί είχαν χρησιμοποιήσει αρσενικό στην Αφρική στον πόλεμο των Μπόερς, όπως επίσης και οι Ιάπωνες χρησιμοποίησαν αρσενικό εναντίον των Ρώσων στη Μαντζουρία το 1905.

Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η γνώση και η τεχνολογία των χημικών όπλων εξελίχθηκε ταχύτατα, προκειμένου οι αντιμαχόμενες πλευρές να βλάψουν και να εξουδετερώσουν τους αντιπάλους τους. Η αρχή φαίνεται πως έγινε από τους Γάλλους όταν το 1914 εισέβαλαν στην Αλσατία και τη Λορένη. Οι Γάλλοι τότε χρησιμοποίησαν χημικές βομβίδες Αιθυλικού Βρωμοξικού εστέρα εναντίον των Γερμανών, ενός χημικού τρεις φορές πιο τοξικού από το χλώριο. Ενώ, λοιπόν, οι Γερμανοί δεν είχαν κάνει καμία προετοιμασία για τη χρήση χημικών όπλων στην αρχή του πολέμου, η κίνηση αυτή των Γάλλων συνέβαλε ώστε να αρχίσουν και εκείνοι από το 1915 σε δοκιμές χημικών όπλων. Έτσι, στη μάχη στο Ιπρ του Βελγίου στις 22/4/1915 οι Γερμανοί τοποθέτησαν 6.000 κυλίνδρους χλωρίου κατά μήκος της γραμμής των χαρακωμάτων, απελευθερώνοντας το αέριο στα γαλλικά στρατεύματα. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό για τους Γάλλους, αφού έπεσαν νεκροί 5.000 στρατιώτες και 15.000 στρατιώτες τραυματίστηκαν.

Έναν μήνα αργότερα, οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν εκ νέου χημικά όπλα εναντίον των Ρώσων στο ανατολικό μέτωπο. Και σ’ αυτή την περίπτωση 6.000 στρατιώτες βρήκαν τραγικό θάνατο και 9.000 τραυματίες βίωσαν την απόλυτη φρίκη. Από εκείνη τη μάχη και μετά, η χρήση των χημικών όπλων και αερίων αποτέλεσε τον κανόνα στις πολεμικές αναμετρήσεις των αντιμαχόμενων δυνάμεων.

Οι Άγγλοι πάλι είχαν ανακαλύψει το καυστικό αέριο της μουστάρδας, αλλά φαίνεται τελικά πως πρώτοι το χρησιμοποίησαν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γερμανοί. Το αέριο της μουστάρδας είχε μια χαρακτηριστική οσμή και κάτω από τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες μπορούσε να έχει μεγάλη διάρκεια δράσης και να προκαλέσει φλεγμονές στα μάτια, φλύκταινες στο δέρμα και βρόχους στους πνεύμονες, επιφέροντας έναν αργό και βασανιστικό θάνατο.

Οι ομαδικοί και βασανιστικοί θάνατοι που προξένησαν τα χημικά όπλα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οδήγησαν τελικά τις Μεγάλες Δυνάμεις να υπογράψουν μετά το τέλος του πολέμου το Πρωτόκολλο της Γενεύης, με το οποίο η παραγωγή και η χρήση πολεμικών χημικών ουσιών κρινόταν παράνομη.

Πηγή: Χημικά όπλα και Διεθνές Δίκαιο

Φωτογραφία




Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο