Η τύχη των Ιαπώνων της Αμερικής κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Η μετανάστευση των Ιαπώνων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ξεκίνησε στα χρόνια του Αυτοκράτορα Μεϊτζί, μια περίοδο κατά την οποία η Ιαπωνία υπέγραψε συνθήκες που εξασφάλισαν στις Δυτικές Δυνάμεις πολλά οικονομικά και στρατιωτικά προνόμια στη χώρα της και ο Αυτοκράτορας προσπαθούσε να γεφυρώσει το χάσμα με τον δυτικό κόσμο.

Οι πρώτοι Ιάπωνες μετανάστες σε αμερικανικό έδαφος εγκαταστάθηκαν στη Χαβάη το 1868, καθώς οι βιομήχανοι αναζητούσαν νέο εργατικό δυναμικό για να αντικαταστήσει τους Κινέζους μετανάστες και ταυτόχρονα οι Ιάπωνες αναζητούσαν έναν τόπο με καλύτερες συνθήκες ζωής. Επειδή όμως αυξανόταν ο αριθμός των Ιαπώνων μεταναστών στις ΗΠΑ και οι Ιάπωνες άρχισαν να διαπρέπουν στην αγροτική βιομηχανία, οι ντόπιοι Αμερικανοί τους αντιμετώπιζαν εχθρικά. Ο κίνδυνος να εκδηλωθεί κάποιο αντι-Ιαπωνικό κίνημα ανάγκασε τότε τις ΗΠΑ το 1907 να υπογράψουν μια κρατική συμφωνία με την Ιαπωνία, η οποία απαγόρευσε πια την μετανάστευση των Ιαπώνων στις ΗΠΑ.

Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήδη στις ΗΠΑ κατοικούσαν περίπου 120.000 Ιάπωνες, κυρίως στις Δυτικές ακτές, οι οποίοι ήταν πολιτογραφημένοι Αμερικανοί πολίτες. Η τύχη τους όμως άλλαξε δραματικά δύο μήνες μετά το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ της Χαβάης. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Φράνκλιν Ρούζβελτ, υπέγραψε εκτελεστική εντολή κατά την οποία όλοι οι Ιάπωνες, ακόμη και αυτοί που ήταν Αμερικανοί πολίτες, καλούνταν να εκκενώσουν τη Δυτική ακτή. Έτσι, περίπου 120.000 ψυχές ξεσπιτώθηκαν και διαμοιράστηκαν σε 10 στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα οποία βρίσκονταν διάσπαρτα σε ολόκληρη τη χώρα. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι πως αυτή η εντολή του εγκλεισμού των Ιαπώνων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν εφαρμόστηκε για τους Ιάπωνες της Χαβάης ούτε βέβαια για Αμερικανούς με γερμανική ή ιταλική καταγωγή.

Αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης βρίσκονταν στην Καλιφόρνια, το Αϊντάχο, τη Γιούτα, το Άρκανσας, την Αριζόνα, το Κολοράντο και το Ουαϊόμινγκ. Όπως ήταν φυσικό, πολλοί Ιάπωνες αγρότες αναγκάστηκαν, πριν αναχωρήσουν για τους καταυλισμούς, να πουλήσουν τις περιουσίες τους και να χαθούν οι κόποι μιας ζωής.

Με το τέλος του πολέμου, έκλεισαν αυτά τα στρατόπεδα και μόνο με το κλείσιμο και του τελευταίου στρατοπέδου, τον Μάρτιο του 1946, επιτράπηκε στους Ιάπωνες να επιστρέψουν πια στις Δυτικές ακτές. Τελικά, το 1988, ύστερα από τόσες δεκαετίες, απένειμε το Κογκρέσο ως αποζημίωση 20.000 δολάρια σε κάθε επιζώντα αυτών των καταυλισμών. Εκτιμάται πως μόνο 73.000 Ιάπωνες έλαβαν αποζημίωση από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για όσα είχαν υποφέρει κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.




Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο