Ασυνήθιστα φαγητά της αρχαίας ρωμαϊκής κουζίνας



Μέσα σε ένα βιβλίο μαγειρικής που ονομάστηκε στις πρώτες εκδόσεις ως «De re coquinaria» και αποδόθηκε σε κάποιον Caelius Apicius, διασώζονται συνταγές μαγειρικής των Ρωμαϊκών Χρόνων, και συγκεκριμένα του 1ου μ.Χ. αιώνα. Πρόκειται για έναν κατάλογο που περιέχει συνταγές της μεσογειακής κουζίνας εκείνης της εποχής και μάλιστα των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Σήμερα, πάντως, ορισμένες από τις συνταγές που περιγράφονται φαντάζουν αρκετά περίεργες σε εμάς τους νεώτερους.

Θα δοκιμάζατε κάποια από τα παρακάτω αρχαία ρωμαϊκά φαγητά;

Βραστό αιδοίο γουρουνιού

Σίγουρα, το χοιρινό κρέας και το κρέας από αγριογούρουνο αποτελούσε ένα προσφιλές κρέας στους μεσογειακούς λαούς της αρχαιότητας, όπως συνεχίζει να είναι και στις μέρες μας. Το περίεργο είναι πως ένα αγαπητό πιάτο για τους Ρωμαίους και μάλιστα που θεωρούνταν ως εξαιρετική λιχουδιά ήταν το αιδοίο της θηλυκιάς γουρούνας.

Για να μπορούν, λοιπόν, να απολαμβάνουν αυτό το «έδεσμα», τα θηλυκά γουρούνια σφαγιάζονταν σε νεαρή ηλικία, πριν ακόμη αρχίσουν να ζευγαρώνουν. Οι Ρωμαίοι αφαιρούσαν από το γουρούνι το αιδοίο, τη μήτρα, το μαστό και την κοιλιά και τα μαγείρευαν σε ζωμό μαζί με ξύδι, κάτι δηλαδή σαν τον πατσά.

Πνεύμονες γεμιστοί

Ένα άλλο αγαπητό γι’ αυτούς πιάτο ήταν οι μαγειρεμένοι πνεύμονες. Για να πετύχουν το τέλειο μαγείρεμα του πνεύμονα του ζώου, τον βύθιζαν καλά πρώτα στο γάλα και στη συνέχεια τον αφαιρούσαν από το γάλα και γέμιζαν τον πνεύμονα με ένα μείγμα από αυγά, αλάτι και μέλι. Έπειτα, έβραζαν τον πνεύμονα και τον σέρβιραν κομμένο σε φέτες.

Σαλιγκάρια με σάλτσα κρασιού

Αγαπημένη τροφή για τους αρχαίους Ρωμαίους ήταν και τα σαλιγκάρια. Μάλιστα οι Ρωμαίοι εξέτρεφαν σαλιγκάρια που προορίζονταν για κατανάλωση σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους που ονομάζονταν cochlearia –κοχλιάρια, από την ελληνική λέξη κοχλίας-.

Τα σαλιγκάρια προετοιμάζονταν ως εξής: αφού πρώτα βουρτσίζονταν καλά για να απομακρυνθούν οι ακαθαρσίες, στη συνέχεια αφαιρούνταν από τα κελύφη και τοποθετούνταν για μια ημέρα μέσα σε αλατισμένο γάλα. Ανανέωναν βέβαια κάποιες φορές μέσα στη μέρα το γάλα και όταν πια τα σαλιγκάρια ήταν εντελώς καθαρά, τα τηγάνιζαν στο λάδι και τα σέρβιραν σε σάλτσα κρασιού.

Πηγή: penelope.uchicago.edu
Φωτογραφία 



Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο