Αρμπαρόριζα, το θεραπευτικό φυτό για υπέροχα λικέρ

Ένα ποώδες φυτό με ταχύτατη ανάπτυξη που θεωρείται και ως βότανο με θεραπευτικές ιδιότητες είναι το Πελαργόνιο το βαρύοσμο ή κοινώς αρμπαρόριζα.

Επειδή αυτό το φυτό δεν είναι απαιτητικό σε θρεπτικά συστατικά, μπορεί να αναπτύσσεται ακόμη και σε άγονα εδάφη. Βέβαια, η σωστή ανάπτυξή του προϋποθέτει τις ηλιόλουστες ή ημισκιαζόμενες θέσεις, και το ιδανικό περιβάλλον για πολυετή καλλιέργεια είναι οι παράκτιες περιοχές της Ελλάδας, καθώς εκεί ο χειμώνας είναι αρκετά ήπιος. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να αναπτυχθεί στις ορεινές περιοχές, αρκεί ασφαλώς να φυλάσσεται τη διάρκεια του χειμώνα σε προστατευμένο χώρο από την παγωνιά.



Η αρμπαρόριζα φέρει και τις εξής λαϊκές ονομασίες: στη Λέσβο τη γνωρίζουν ως χρυσαφί, στην Κύπρο ως κιούλι, στη Δυτική Μακεδονία ως μοσχόφυλλο και σε περιοχές της Χαλκιδικής ως μοσχομολόχα. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι η αρμπαρόριζα συγγενεύει με το γεράνι και όχι με τη μολόχα.

Το ιδιαίτερο άρωμα της αρμπαρόριζας θυμίζει λίγο λιβάνι. Τα φύλλα της πάλι παραδοσιακά αξιοποιούνται στην ελληνική κουζίνα για την παρασκευή μαρμελάδας, στα γλυκά του κουταλιού και στις κομπόστες σταφύλι και κυδώνι. Επίσης, η αρμπαρόριζα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αρωματικό στην ποτοποιία για την παρασκευή πολύ ξεχωριστών λικέρ.

Όπως πολλά φυτά και βότανα της ελληνικής υπαίθρου έτσι και η αρμπαρόριζα έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Θεωρείται, λοιπόν, ως γιατρικό για τη ναυτία, ως παυσίπονο κατά της αρθρίτιδας και της ημικρανίας, αλλά και πως συμβάλλει στη μείωση της χοληστερίνης.

Εάν, λοιπόν, θέλετε να απολαύσετε ένα ξεχωριστό λικέρ με αρμπαρόριζα, ακολουθεί μια πολύ απλή συνταγή με βασική ύλη ένα ροζέ κρασί.

Υλικά:

1 ½ κρασί ροζέ ημίγλυκο.
400γρ. ζάχαρη.
25 φύλλα αρμπαρόριζας.

Εκτέλεση:

Βράζουμε το κρασί σε μια μεγάλη γυάλα (προσοχή μην καείτε!).
Στη συνέχεια, προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε λίγο για να αρχίσει να διαλύεται η ζάχαρη.
Αφού πλύνουμε τα φύλλα της αρμπαρόριζας, τα προσθέτουμε μέσα στη γυάλα.

Αφαιρούμε το μείγμα από τη φωτιά, αφήνουμε τη γυάλα να κρυώσει και την αποθηκεύουμε. Τις πρώτες 15 ημέρες, ελέγχουμε το μείγμα και κουνάμε ελαφρώς τη γυάλα για να διαλύεται η ζάχαρη. Μετά από 15 ημέρες, δηλαδή έναν μήνα μετά την παρασκευή του λικέρ, σουρώνουμε το υγρό και αποθηκεύουμε το υπέροχο λικέρ σε μπουκαλάκια.

Πηγές:

fytokomia.gr
el.wikipedia.org

cookpad.com
Φωτογραφία