Ακρωτήρι Ταίναρο, το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ευρώπης

Στο άκρο της μεσαίας χερσονήσου της Πελοποννήσου, μεταξύ μεσσηνιακού και λακωνικού κόλπου, βρίσκεται το θρυλικό ακρωτήρι Ταίναρο ή αλλιώς Κάβο Ματαπάς. Πρόκειται για μία γωνιά της Ελλάδας με μεγάλη ιστορία και πολλούς θρύλους να το συνοδεύουν. Το όνομα του οφείλεται στον μυθικό ήρωα Ταίναρον, γιο του Δία.

Στους φυσικούς βράχους του ακρωτηρίου, πάνω σε πλάτωμα, εδράζεται ορθογώνιο λιθόκτιστο κτήριο, όπου και φέρεται ο ομώνυμος και σπουδαίος φάρος της πελαγοδρομίας.  Η περιοχή γύρω από το ακρωτήρι αποτελεί άκρα μίας μικρότερης επιμέρους χερσονησίδας και ονομάζεται Ακρωταινάρια.

Το μέρος αυτό ήταν τόπος λατρείας αφιερωμένος στον θεό Ήλιο. Επίσης, στην περιοχή υπήρχε ο  ξακουστός ναός του Ταινάριου Ποσειδώνα, ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα. Σε ένα μικρό σπήλαιο της περιοχής, αναφέρεται πως λειτουργούσε νεκρομαντείο. Το 1941, στο Ταίναρο έγινε η ναυμαχία του Ταινάρου μεταξύ βρετανικών και ιταλικών πλοίων. Τα απόκρημνα βράχια του σε συνδυασμό με την φουρτουνιασμένη θάλασσα, κάνουν το ακρωτήρι Ταίναρο άγριο και εχθρικό προς τα πλοία. Η φυσική αυτή αγριότητα του τοπίου οδήγησε τους αρχαίους Έλληνες να κατατάξουν το μέρος σε ένα από αυτά που σε οδηγούν στον Άδη. Συχνά, χρησιμοποιούταν από τους πειρατές της Μάνης σαν ορμητήριο και αυτό οδήγησε τους ναυτικούς να ψιθυρίζουν μεταξύ τους: «από τον Κάβο Ματαπά, σαράντα μίλια μακρυά».


Επιμέλεια: Άγγελος Γ.







Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο