25 Αυγούστου 1867: Έφυγε από τη ζωή ο Μάικλ Φαραντέι

Ο Μάικλ Φαραντέυ ήταν αναμφισβήτητα ένας από του καλύτερους πειραματικούς φυσικούς. Η ιστορία του όμως δεν μοιάζει καθόλου με τον υπολοίπων φυσικών της εποχής του και το βιογραφικό του δεν περιλαμβάνει ούτε ένα μεγάλο ή μικρό Πανεπιστήμιο.
Ο Φαραντέυ γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1791 στο Σάρευ, στο νότιο Λονδίνο. Η οικογένεια του ήταν πολύ φτωχή κι έτσι ο ίδιος αναγκάστηκε να δουλέψει σε ηλικία 14 χρονών σε ένα βιβλιοδετείο. Εκεί διαβάζοντας τις βιβλιοδετημένες εργασίες ανακάλυψε την αγάπη του για την φυσική κι ο εργοδότης του υπήρξε ο πρώτος του υποστηρικτής. Μέσα από τις γνωριμίες του, ο κάτοχος του βιβλιοδετείου, χάρισε στον νεαρό τότε Φαραντέυ το σημαντικότερο δώρο της ζωής του, προσκλήσεις για τις διαλέξεις του Χάμφρι Ντέιβι, ενός γνωστού φυσικού της εποχής που μιλούσε για τον ηλεκτρισμό και για τις κρυφές δυνάμεις που πρέπει να υπήρχαν κάτω από την επιφάνεια του ορατού σύμπαντος μας. Σε ηλικία 20 ετών επισκέφθηκε το Βασιλικό ίδρυμα του Λονδίνου και ζήτησε συνέντευξη από τον διάσημο διευθυντή του, σερ Χάμφρι Ντέιβι. Εκείνος εντυπωσιάστηκε από το πάθος και το θράσος του και τον έκανε βοηθό του. Πλάι στον διάσημο φυσικό, ο Μάικλ Φαραντέυ αποκόμισε πολλές γνώσεις και πραγματοποίησε ταξίδια στα οποία γνώρισε σημαντικούς επιστήμονες της εποχής.
Λίγο πριν τα τριάντα του χρόνια, ο πρώην βιβλιοδέτης είχε εξελιχθεί σε κανονικό επιστήμονα ενώ παράλληλα είχαν αρχίσει να εμφανίζονται οι πρώτες θεωρίες του για τον ηλεκτρομαγνητισμό. Εκείνη την εποχή, είχε απασχολήσει την επιστημονική κοινότητα ένα τυχαίο γεγονός: είχε παρατηρηθεί ότι διοχετεύοντας ρεύμα σε ένα ηλεκτρικό καλώδιο και τοποθετώντας μία πυξίδα κοντά του, η βελόνα της πυξίδας στρεφόταν ελαφρά προς το πλάι. Αυτή η παρατήρηση αποτέλεσε και το αντικείμενο μελέτης του Φαραντέυ.
Για αρκετά χρόνια, τα πειράματα του δεν έδωσαν κάποιο αποτέλεσμα. Στις 29 Αυγούστου 1831 όμως ο Άγγλος επιστήμονας έκανε μία από τις σημαντικότερες μέχρι και σήμερα ανακαλύψεις. Τυλίγοντας δύο σπείρες σύρματος αντιδιαμετρικά, σε έναν δακτύλιο από σίδηρο και διοχετεύοντας ρεύμα στο ένα από τα δύο σύρματα, διαπίστωσε ότι στο άλλο εμφανίζονταν ηλεκτρικό ρεύμα, αλλά μόνο όταν το ρεύμα στο πρώτο σύρμα ξεκινούσε ή διακόπτονταν. Έτσι, ανακάλυψε αυτό που σήμερα ονομάζουμε επαγωγή. Συνεχίζοντας τα πειράματά του, έφτασε στο συμπέρασμα πως τον ρόλο του πρώτου σύρματος μπορούσε να παίξει ένας ισχυρός μαγνήτης, σηματοδοτώντας την δημιουργία ηλεκτρικού ρεύματος από μαγνήτη. Είχε πλέον βρει την σχέση που είχε ο ηλεκτρισμός με τον μαγνητισμό, κάτι που ως τότε φάνταζε απίθανο.
Ο Φαραντέυ ήταν πλέον ένας διεθνούς φήμης επιστήμονας. Ωστόσο, οι περιορισμένες μαθηματικές του γνώσεις δεν του επέτρεπαν να εκμεταλλευτεί την ανακάλυψη του. Είχε ταλέντο στην πειραματική Φυσική αλλά δυσκολεύονταν να ερμηνεύσει θεωρητικά τις ανακαλύψεις του. Αυτό έγινε αργότερα από τον μαθηματικό Γουίλιαμ Τόμσον.

 Ο Φαραντέυ πέθανε στις 25 Αυγούστου 1867 στο Παλάτι του Χάμπτον Κόρτ.




Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο