Γιατί τρεμοπαίζουν τα αστέρια στον ουρανό;

Τις ανέφελες νύχτες δίχως φεγγάρι μπορούμε να χαρούμε  ευκολότερα τα αστέρια του ουρανού. Τότε παρατηρούμε ότι το χρώμα και η ένταση της λάμψης τους μεταβάλλονται σε κλάσματα του δευτερολέπτου και μοιάζουν να τρεμοπαίζουν.

Όταν το φως ενός άστρου διασχίζει την ατμόσφαιρα, συναντάει φυσαλίδες ψυχρού ή θερμού αέρα, οι οποίες λόγω των αναταράξεων μετακινούνται συνεχώς. Οι φυσαλίδες λειτουργούν σαν μικροί φακοί, διαθλώντας το φως προς διαφορετικές διευθύνσεις, με αποτέλεσμα να νομίζουμε ότι το άστρο «τρεμοπαίζει». Ειδικότερα, όταν το φως του αστεριού πέρνα μέσα από τη φυσαλίδα ενισχύεται η έντασή του , ενώ όταν η φυσαλίδα μετατοπίζεται το φως του άστρου περνά από αραιότερη περιοχή και το φως του αποδυναμώνεται .

Τα άστρα που είναι πιο κοντά στον ορίζοντα μοιάζουν να τρεμοπαίζουν και να αλλάζουν χρώμα εντονότερα από αυτά που είναι ψηλά στον ουρανό. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στο ότι, για τα άστρα κοντά στον ορίζοντα, το φως τους περνά μέσα από μεγαλύτερο πάχος της ατμόσφαιρας και υπόκειται σε περισσότερες διαθλάσεις.

Δεν συμβαίνει το ίδιο με τη Σελήνη και με τους πλανήτες που φαίνονται στον ουρανό, τον Δία, τον Ερμή, την Αφροδίτη, τον Άρη και τον Κρόνο. Η ένταση του φωτός των πλανητών είναι πολύ πιο ισχυρή, καθώς αυτοί βρίσκονται πολύ πιο κοντά στη Γη απ’ ό,τι τα άστρα.

Τα άστρα τρεμοπαίζουν 40 περίπου φορές το δευτερόλεπτο, ταχύτερα απ’ ό,τι μπορεί να αντιληφθεί το ανθρώπινο μάτι. Για το λόγο αυτό, το μάτι μας αντιλαμβάνεται μόνο τις πιο αργές διακυμάνσεις του φωτός,

Οι αστρονόμοι εγκαθιστούν τα μεγάλα επίγεια τηλεσκόπια, στις κορυφές ψηλών βουνών, ώστε το φως των άστρων να επηρεάζεται όσο το δυνατόν λιγότερο από τις “παρεμβολές” του ατμοσφαιρικού αέρα.

geonews.gr